kereshme

2010-02-19T10:52:00.000-08:00

"I saw myself sitting in the crotch of this fig tree, starving to death, just because I couldn't make up my mind which of the figs I would choose. I wanted each and every one of them, but choosing one meant losing all the rest, and, as I sat there, unable to decide, the figs began to wrinkle and go black, and, one by one, they plopped to the ground at my feet." -s.plath

2010-02-19T10:38:00.000-08:00

"it's like an illness. nothing will ever be enough for her. this girl will never be satisfied with anything."- vicky cristina barcelona

dinliyorum

2010-02-19T03:47:00.000-08:00

http://fizy.com/s/173ed2

2010-02-07T05:04:00.000-08:00

"yaşlı doğu'da herşey mümkündür diyorlar: sonsuz sevgi, sonsuz bağlılık; ani ışık, ani ayrılık."
b.keskin

dinliyorum

2010-01-21T10:46:00.000-08:00

http://fizy.com/s/160uhe
where would I be? - cake

dinliyorum

2010-01-08T08:32:00.000-08:00

leonard cohen - famous blue raincoat
http://fizy.com/s/151gt5

avatar istihare reyonu

2010-01-04T11:01:00.000-08:00

aksakallıdede :"dünyaya orman denir"i okumadan haşa avatar'ı izleme. çarpılasın istemem. (sakalını sıvazlayaraktan) korkum odur ki çarpılmakla kalmayıp ursula'nın kıymetli kişilerinin, cameron'un şevketli masal aleminde nasıl varlık'sız kuklalara dönüştüklerini de idrak edemeyeceksin. zinhar!! ve hatta never ever.

uyuyankeresh:ama bir görsel şölen, uçanlar var, kaçanlar, ormnlar ve vuranlar.. he?!!

aksakallıdede:zinhar dedim velet. o kadar!

2009-12-25T06:36:00.000-08:00

ya her şey eksilmek içinse ..

2009-12-17T02:01:00.000-08:00

"seni bir yabancı gibi karşıma alıp
bunun dayanıklı bir şey olmadığını
sürekli kılınamadığını, çünkü aşkın
yapılan bir şey olmadığını,
başlangıçta bir melek konduğunu
sonunda bir kelebek öldüğünü,
yani kısacık sürdüğünü, oysa hayatın
bir korkular ve alışkanlıklar bütünü olduğunu,
bütün bunları sana
nasıl anlatacağım ?"

b.keskin-

kabus

2009-12-08T15:04:00.000-08:00

derin bir uykunun içinde, kabus görüyorum.. sen bekliyorsun, antika bir iran halısının üstünde, lacivert kırmızı nakışlarla bezeli haşiyede.. ben kapıda, çamurlu botlarımla.. ve ne kadar uğraşsam da, bağcıklarımı çözemiyorum.

2009-11-30T10:00:00.000-08:00

uyanışı düşlerken..

http://fizy.com/s/128t7s

yaşanmış bir hikaye- fakat kimin yaşadığı meçhul

2009-11-24T14:16:00.000-08:00

üç tane tip, öğle yemeği arası iş yerinin bahçesinde çimlere oturmuş muhabbet ediyorlar

hepsi sıkılmış.. hayat- memat.. çalış.. para kazan.. kira yatır, fatura öde.. çalış çalış.. ölüp gidicez anasını satiim..

bu arada kelebeğin biri gelip bunların dibine ilişiveriyor, otların üstüne..

bu 3ü hayran hayran kelebeğe bakıyorlar.. renkli güzel kanatlar.. hayat yine de güzel ya.. böyle şeyler de var.. baksana şunun desenlerine.. kanatlarına bak ne kadar ince..

o sırada bi dördüncü bunlara doğru geliyo.. naber napıyonuz burda..

ve cart .. kelebeğin üstüne basıyor.. bu 3ünün şaşkın, dehşetli bakışları..

hayat cidden boktan.. ölmüş kelebek.. ayakta ne yaptığının farkında olmayan dangalak.. 3lünün düşmanca bakışları..

kelebeği öldürdün.. seninle helaya bile gidilmez ulan.. falan filan.

donmadan az önce

2009-11-19T12:18:00.000-08:00

soğuk, puslu bir havada, ıslak yerin üstünde aylak aylak gezinebilmenin formülünü arıyorum. şu sıralar..

tik-tak

2009-11-09T02:20:00.000-08:00

zamanı karşıma almış öylesine bakıyorum yüzüne.. kısa bir tik, sonsuzluğa açılıyor ve takip eden bir tak; zaman kapanıyor.. hapsoluyorum.. zamanın sonsuzluk ve bitiş çizgisinde gidip geliyorum durduğum yerde.. hala hayattayım, bir nefes, bir 'tik', yaşam ciğerlerimde.. zaman doluyor bir 'tak' sesiyle, sonu görüyorum, ölüyorum.. ve bir 'tik' sesiyle dönüyorum.. tutulduğum bu tekrarın içinde gidip geliyorum.. ve nihayet farkediyorum: 'tik'ler kısalıyor, hayat geri durdukça, ölüm içimde çoğalıyor. ben duruyorum, o devam ediyor.. yürüyor, yanımdan geçiyor, telaşsız adımlarla geziniyor.. ve ben duruyorum.. bir kaç 'tik' önce doğdum ve şimdi ölüyorum ..

2009-10-26T05:40:00.000-07:00

http://fizy.com/s/1abyxm

bir feministin anatomisi

2009-09-19T05:41:00.000-07:00

feminist falan değilim biliyorsun. olanlara da pek yakınlık duymam niyeyse. kadınları savunurken erkeklik taslayan başka kadınlar.. biraz riyakarca sanki. kadın güdüseldir çünkü, bu güdülerle başkalarını da çok iyi güder, yandan yandan çaktırmadan. doğası gereği elbet (süreç içindeki toplumsal dayatmalar ve şekillenmeler de bu doğallığın bir parçası, darwin'in doğal seçiminde olduğu gibi, uyum sağlayan paçayı yırtmış). başı sıkışmadıkça da hakka hukuka ihtiyacı olmaz, aynı erkek cinsinde olduğu gibi. neticede kadın da, insan hakları kapsamına girebilecek nitelikte, hayvan hakları gibi ayrı bir başlığa gereksinimi olmamalı sanki. ve ancak birkaç gündür erkek cinsine karşı pataklama duygum kabarmış durumda. "amanın .. yoksa feminist mi oluyorum" diye de ince bir korku duymuyor değilim.

herşey birkaç gün önce başladı.. çok yakın civarda bebeklerini büyütmeye çalışan bir anne kedi var. kadıncağız bebelere süt yapabilsin diye yemek peşinde, şehvetleri kabarmış erkek kediler de bunun. beyaz koca kafalı haşin görünmeye çalışan şirin suratlı bi azman da sürekli bebekleri yokluyor. hani bir fırsatını bulsa canlarına okuyacak ki anneyle halvet edebilsin. geçen yine yavru kedileri sıkıştırırken yakaladım. ben bahçedeyim, o da yüksekte, duvarın üstünde. sopayla korkutmaya çalışıyorum hayvanı.. ne yapsa beğenirsin; döndü pis pis baktı suratıma ( ve itiraf etmem gerekirse gayet cool) beni şöyle bi süzdü. sonra kıçını döndü ve duvarın üstünden üstüme attırıverdi! "len.." demeye kalmadan arkasını döndü kuyruğu sallaya sallaya uzaklaştı. hani yakalasam ciddi pataklaycağım - feminist olmakla kalmıyor, hayvan düşmanlığında da yol alıyorum anlayacağın- .. hayır sinirim attırdı diye değil, böyle küstahça attırdı diye .. bilmem anlatabildim mi?

bu biiiir.. sonracığıma, geçen gün telatumlu uyku düzenim yüzünden sabahın köründe uyanıverdim. kalktım dolandım, durdum, oturdum.. hava da çok güzel, bi sahile inmek istiyorum ama daha karanlık. öyle oturdum aydınlanamsını bekledim. niye ? işte beklerkenki o "niye" gide gide canımı sıkmaya başladı. niye bekleyeceğim ya! çünkü dışarda sokakların asıl egemen cinsi erkekler. hadi bakalım kadın hakları burda bi şey etsin de ben sabahın kör karanlığında bi sahile ineyim. yemiyor tabii oturup havanın aydınlanamsını bekliyorsun.

bu ikiii.. daha bitmedi. dün akşam tam böyle iftar vakti karnım acıktı. (oruç tuttuğumdan değil de iftar vakti benim karnım acıkır niyeyse. herkesin o sırada yemek yediği düşüncesi iştah mı açıyor nedir) evde de yalnızım, bizim köşedeki büfeden bi ekmek arası döner yaptırmaya çıktım. böyle 15-18 yaş civarı veletler kapının önündeki masaya oturmuş böğürüyorlar. ben beklerken yanımdan geçip giden bi kızla ilgili delikanlılık! lügatlarında ne var ne yok esirgemeden döktürdüler. sonra bi tanesi salyaları aka aka "olm ben var ya tecavüzden içeri giricem" hoba! hadi bakalım tecavüze niyet eylemiş ufak yaşlı bi dümbelek duruyor karşında. naparsın? napıcam dönüp tek tek baktım yüzlerine, pis pis.. hani koca kafalı beyaz bakmıştı ya bana duvarın üstünden attırmadan önce.. aynı öyle. bir anda sus pus oldular. ardından da hemen içeri girdim, ama bir hışım (sen bilirsin benim hışmımı, işte o hışım) "şimdi sizi şikayet etmeye giriyorum" izlenimi bırakmaya çalışıyorum, onlar da çabucak yedi numarayı, apartopar kalktılar masadan. sanki ne yapacağım, altı üstü dışardaki bu erkekleri içerideki diğer erkeklere şikayet edeceğim. sanki hepimiz binlerce yıllık bu uygarlık yürüyüşünün hiç bi boka yaramadığını bilmiyormuşuz gibi. sanki hepimiz insanmışız gibi. yoksa yasalarla ve yasaklarla zorla insan kılığına sokulduğumuzdan değil. belki bağzımız, ya da çoğumuz.. oysa hepimiz. iyi numara, ne de olsa yaşam nispeten uzun bir yol, durmak yok.. devam. ancak kadın cinsi diğerine nazaran bu yolda daha avantajlı. niye dersen, erkeğin varoluşuna egemen olan cinsellik ve iktidar mücadelesi kadın dünyasında daha farklı tecelli ediyor. burada kan yok, şiddet, zorbalık, kavga kötek yok, yerine şeytanca bir şeyler var. doğal seçimi bile oyuna getirebilecek bir şeytansılık. insanlık da olabilir. zor kullanmaktansa aklını kullanarak oyuna getirmek de insanlığın tarifi olamaz mı? olur olur. mitleri hafife almamak lazım. elmayı adem abimize yediren kimdi ha kim.. nihahaha

ya işte böyle böyle insanlığından çıkarıp feminist ederler adamı. napıcaksın, hayat zor be kardeşim.

tefrika 3-2-1

2009-07-27T05:14:00.000-07:00

tekrar başa dönüyoruz.. ne güzel sayfanın şeklini şemalini yenilemiş, başlığı da değiştirmiştim.. 'teçhizat' da nerden çıktı dersen, bilmiyorum ki, seviyorum.. böyle herşeyi kapsayan bi anlamı var.. ne lazımsa o işte teçhizat, başka şeye gerek yok .. bi de 'teşekkül'ü severim, tam teşekküllü dedin mi artık üstüne söylenecek laf yok .. neyse, laf kalabalığına getirdiğimi düşünme, asıl mevzuya dönüyorum. tefrika işi elde olmayan sebeplerle biraz gecikecek, 1 bilemedin 1buçuk ay kadar. halbuki bugün ilk bölümü yayınlamaya niyetliydim. ne demişler: akıl kurar kader bozar. ama üzülme, bu gecikme çok hayırlı bi iş için. öyle umuyorum yani, hayat bu belli de olmaz tabii. ve ümitsizliğe kapılma, eninde sonunda olacak, söylüyorum sana, olacak olacak..

bu süre içinde buralarda olacağım, vakit buldukça oyalanırız..

hariçten gazel

2009-07-23T06:54:00.000-07:00

insanda en çok adalet isteği şaşırtır beni, kendini bilen her insan bunun olanaksızlığını bilir, yine de bir ütopyaya duyulan hasret gibi düşler, ister ve bazen ölür uğrunda.. sanki kendi adil olabilirmiş gibi..

tefrika 1-2-3

2009-07-21T14:13:00.000-07:00

tefrika için geri sayım başladı.. çok uzattım biliyorum ama hayat bu kadar fantaziye dönmüşken, fantastik bi şeyler karalamak pek düşvar.. bunun yanı sıra, iş yoğunluğu yakamı bırakmıyor, - benim makus kaderim, kışın yatarım, yazın çalışırım, böyle-.. sonra havalar sıcak, basık, nefes almak bile büyük uğraş.. velhasıl bende bahane çok. elbet zaman içinde bahanelerimi ört pas edecek teknikler geliştirmeyi öğrendim, kullanıyorum da.. misal, şimdi sana "dünya bir ormandır"ın arka kapağı için ursula leguin'in yazdıklarından alıntı yapacağım, maksat dikkat dağılsın, gecikme unutulsun.. konuyla ilgili başka tüyolar da var ama ileride bir gün..

"... ahlak dersi veren öyküleri pek sevmem, çoğunlukla iyilik duygusundan yoksun olurlar. umarım bu öykü öyle değildir. ama madem bir kere ahlak dersi vermek zorunda kaldım, şunu söyleyebilirim bir tek: don davidson olmak raj lyubov olmaktan daha acı vericidir."

bizim tefrika için aynı duyguları beslediğimi bil istedim. ahlak bizden uzak olsun..

2009-07-20T04:17:00.001-07:00

.. Ve eğer ölüm olmasaydı, elimiz hep bir şeyleri arayacaktı..

sohrab sepehri

مرگ بر دیکتاتور...چه شاه باشه چه دکتر

2009-06-16T02:04:00.000-07:00

iran ateş ve kanla, zorla ve zorbalıkla susturulmaya çalışılıyor. bir karışlık boyuyla insanların üstüne kabus gibi çöken bu adam diktatörlüğünü resmileştirmek için rejimin nasırlaşmış kurumlarını arkasına alarak insanların özgür iradesini hiçe sayıyor, oylarıyla onurlarıyla oynuyor, canlarına kast ediyor.. demokratik yollarla hakkını arayan halkın isyanı copla, kurşunla karşılık buluyor. din kisvesi altında yıllardır iran'ın petrolünü içen, milletin kanını emenler, bunu yaparken tanrıya sığınıyor. görünen o ki tanrı katında, tüm ıvırzıvırlar insan hayatından daha önemli; dünkü yürüyüşte 7 kişi öldürüldü, birçok kişi yaralandı ve insan onuru ayaklar altında kana bulandı. bu şiddete karşı insanların elindeki tek güç, havaya salladıkları yumrukları ve ağızlarının içindeki 2 gramlık dilleri.. dün "Mousavi oyumu geri al" diye hakkını arıyanlar bugün, " kardeşimi öldüreni öldüreceğim" diye bağırıyor. insanaların sabrını zorlamaya gelmez..

fena dolmuşum ben de, gördüğün üzere.. bir de merak içindeyim, tarih boyunca pırtlayan diktatörler neden hep kısa boylu? özgüven sorunu cilveleri belki.. bilemem, freud abiye sormak lazım ..

beleşçinin etkinlik ajandası 5-

2009-05-27T09:12:00.000-07:00

çok ara verdim ama takdir edersin ki her adımın paraya baktığı şu dünyada beleşçilik zor zanaat. neyse ki bütçeyi perişan etmeyecek cinsten bir festival var kapıda. 3 haziran'da başlayacak olan documentarist 7 haziran'a kadar sürecek. bu ne demek; azmedersek eğer bir sürü belgesel bizi bekliyor demek. bembeleş bi festival değil tabii, fakat biletler 3buçuk lira gibi beleşe teyet makul fiyatlarda. ve dahası festivalin ilk 2 günü thales bar'ın terasında ücretsiz geceyarısı gösterimleri olacak; hiç fena duyulmuyor kabul et.

ve bir de, eğer işin mutfağıyla da ilgiliysen - ki ilgilisindir ben bilirim- festivalin son günü pera müzesi'nde ikka vehkalahti'nin belgesel dersine de katılabilirsin. ben katıl derim, sen bilirsin.

festival kapsamında bir de panel düzenleniyor, 3 haziran'da beyoğlu belediyesi sanat galerisi'nde. mevzu, kadınlar günü ve yerel seçimler temalı belgesel fotoğraf sergisinin sakıncalı! bulunup fotoğrafların indirilmesi ve sakıncalı!metre'yi kapmış olan elin, hızını alamayıp serginin web ulaşımını da engellemesiyle ilgiliymiş. benim bu satırları yazmam ne kadar sakıncalı! bilemem tabii, sakıncalı!metre'yi kapan kapmış. ama az buçuk bu ülkede yaşayan biri olarak "ifade özgürlüğü ve belgesel foto" başlıklı bu paneli sakıncalı! buluyorum. herşeyden önce işin içinde ifade var; sakıncalı!, belgesel var ki bu da kurguya kıyasla pek sakıncalı! -her şey bu kadar kurmacayken normaldir- ve özgürlük var, bu sonuncuya diyecek laf bulamıyorum. neyse ki sakıncalı! şeyleri seviyorum, senin de sevdiğini biliyorum. o zaman şimdi köşemize çekilip sakıncalı! sakıncalı! düşünelim, ifade etmedikçe no problemo.

not: afişini ayarlayamadım, eskisiyle idare et

beleşçinin etkinlik ajandası-4

2009-05-04T06:05:00.000-07:00

yarın 5 mayıs, ahırkapı parkındaki kutlamaları kaçırma. detaylı bilgi için şuraya bi göz atabilirsin.

http://www.hidrellez.org/

duyurdum, duymadım deme

2009-04-28T03:15:00.000-07:00

yakında nurtopu gibi bi tefrikamız olacak. fantastik suları sevdiğini biliyorum, o sularda gezinmek istersen bu yakınlarda buralarda olmanda fayda var. haftalık yayınlanacak olan tefrikanın her yeni bölümüyle birlikte bir önceki bölüm blogdan kaldırılacak -olmaz öyle, ayağım alışana kadar devamlılığı olsun dersen ilk 5 bölüm için bi kıyak geçilebilir sanki- dur bakalım n'olacak, birlikte bir şekil bulacağız elbet. şimdilik selametle.

beleşçinin etkinlik ajandası-3

2009-04-27T09:59:00.000-07:00

istanbul'da yaşadığımı kanıksayıp, şu koca şehrin ıncık cıncık aktivitelerinden ben de nasiplenmeliyim hırsına kapıldığımdan beri, 'dot'taki oyunlardan birini (herhangi biri) izleme hevesi hep şuracıkta beklmekte. artık ruh tembellğinden midir, yoksa tiyatroyla olan ürpertici mazimin etkisinden midir bilinmez, henüz kısmet olmadı, ama ümitliyim, olacak. tiyatro 'öldü ölecek, ölse de kurtulsak' diyenlerden değilim elbet, ama bu klasik sahne bölümlemeleri, protagonistin artistik demeçleri, durup durup dekor değiştirmeler, ruhumu sıkım sıkım sıkıyor. millet sinemada o biçim efektlerle insanların aklını alırken "aha bak kuş uçtu" şaşrıtmacasıyla dekor değiştirmeye çalışırsan olmaz, kimse yutmaz. dekor değişmesin, istemiyorum, gıcık oluyorum. iyisi mi hiç dekor olmasın. kimse uyduruk kıytırık dekorları izlemeye gitmiyor nasıl olsa tiyatroya. sen ne düşünürsün bilmem ama, tiyatronun söyleyecek lafı varsa başka türlü söylemeli derim ben. yeni fikirler, farklı biçimler.. demem o ki, ben dot oyunu izlemesem de dot'tan umutluyum. ne biliyorsun dersen, hissi kablel vuku derim ben de, o kadar.

dot, yenilikçi tiyatro anlayışına yakışır bir panel düzenliyor 2 mayıs cumartesi günü. in-yer-face akımını benimseyen ingiliz oyun yazarı aleks sierz saat 3'de pera müzesi oditoryumunda tiyatroda yeni bir soluk arayanlar için konuşacak. katılım serbest. ama önceden rezervasyon yaptırmak gerekiyor. rezervasyon için şuraya bir göz atmanda fayda var: www.go-dot.org

hadi bu sefer de bendensin..

beleşçinin etkinlik ajandası- 2

2009-04-23T05:07:00.000-07:00

hani yıllar yıllar önce coco bana ihsan oktay anar'ın "puslu kıtalar atlası"nı almıştı -ki bana aldığı ilk ve .. hmm şimdi düşününce farkettim tek kitaptı- sonra betüş aldı benden o kitabı, okuyup başka bir arkadaşına verdi, o da bir başkasına.. o arkadaşlara bi daha ulaşılamadı ve kitap kimbilir hangi kadere doğru yolunu benden ayırdı. biliyorsun takıntılı bir ruh benimki, takacak malzeme bulmaya görsün. velhasıl canımın içi, bu yıllar içinde her kitapçıya gidişimde o manevi değeri yüksek -maneviyat yoksunu olduğumdan her şeye bu değeri yüklemeye çok meraklıyım- edebi değeri sarsılmaz kitaba elim gitti gitti döndü. çünkü niye; kelimesi kelimesine uysa da alacağım "puslu kıtalar atlası" coco'nun aldığı "..atlas" olmayacaktı. ben bu ince hüzünle kah mutlu kah mutsuz yaşayıp giderken - ki ince hüzünleri de sever benim ruh- geçen doğumgünümde pinokyo ve musco'nun hazırladığı ihtişamlı hediye sepetinden "puslu kıtalar atlası" da çıkmaz mı! yıllar önce birine hediye etmek için alınıp verilmemiş, ve günlerce gecelerce yolunun benimle kesişmesini beklemiş. bu, kaderini benden ayıran o kitap olmasa da bana ulaşmayı bekleyen o kitaptı. arayışı ve bekleyişi bıraktım, ben "atlasım"a kavuştum. ben bi romantiğim bilirsin ..

şimdi gelelim beleş etkinliğin niteliğine.. santralistanbul'da 25 nisan cumartesi günü “tarih kadar hayal, rüya kadar gerçek” başlıklı bi sempozyumda ihsan oktay anar masaya yatırılacak, sergiler oturumlar olacak.. katılım serbest. meteorolojinin sitesine baktım şimdi, hava fena olmayacak: 18-20 derece.. sen de gel, biraz sempozyuma katıl biraz çimlerde takıl.. orasına karışmam.

not: beleş etkinlik avcısı olma yolunda emin adımlarla ilerleyen pinokyo'nun katkısıyla.

beleşçinin etkinlik ajandası- 1

2009-04-21T12:30:00.000-07:00

cevahir azalış-çokveriş merkezinde bi ayakkabı sergisinin son gününe yetiştik bugün -pinokyo sağolsun: "yürüyen sanat". milattan önce bilmem kaç yılından günümüze kimisi kopya kimisi orjinal, bazısı şahane bazısı az şahane pekçok ayakkabı. yine de hepsine şöyle bi baktığında, bildiğin ayakkabı işte, işlevi belli.. bazı tasarım cilvelerini saymazsak, 3 bin yıl önce ne geçirmişsek ayağımıza hala o nevi bi şey geçiriyoruz. şimdi verseler antik yunan sandaletlerini giyer çıkarsın sokağa, kimse de garipsemez.. -gibi geliyor bana.

anladığım kadarıyla bu alan biraz bakir kalmış.. yeni bir kariyer arayışı içinde olduğum şu aralar, bahar çarpmasıyla saman nezlem bir olup beni bu bakir topraklara savurur da ayakkabı sektöründe bir çığır mı açarım, yoksa boya sandığı az önce izbandutlar tarafından kırılıp parça pinçik edilmiş mizanseni yaratan boyacı çocuğun meclis-i mebusan yolundaki yerini mi kaparım, orası şimdilik meçhul. ama hayat bu kadar meçhul olmasa kim çeker ki, deği mi? beni bu havalar mahvetti..

not: beleşçinin etkinlik ajandasında yalnız ve yalnız maliyetsiz cinsten etkinlikler yer alacak. eş dost arkadaş sponsorluğunda katıldığım etkinliklere yer verir miyim bilemem, zaman gösterecek. senin de bildiğin beleş etkinlik varsa haber vermekten kaçınma..

vesaire

2009-04-07T14:17:00.000-07:00

Şu alttaki yazıyı yazdığım 2008 Aralık ayından beri, öyle çok şey değişti ki anlatsam inanmazsın, inansan da muhtemelen dudağın uçaklar, hoş olmaz.. demeyi isterdim elbet, ve ancak kıpırtı yok. Bloga yapıştırdığım bi kaç eski yazıyı sildim.. iyi de ettim, insanın kendinden araklaması kadar utanç verici bi şey yok şu dünyada (lafın gelişi, vardır elbet).

Bi de beşer nasıl günlük tutuyor, ona aklım ermiyor. Yazarken ağır sorumluluk, okurken büyük eziklik. Bunu da yaparım, şunu da ederim dersin, dönüp okuduğunda, bakarsın ki dediğinle kalmışsın. Tamam, hayat zaten aksak da, bunu durduk yere gözümüze sokup sokup çıkarmayalım, di mi! Velhasıl canımın içi, günlük tutmak cesaret işi.

Yani elim kalem tutup alfabeyi söktüğümden beri, (her iki afabeyi) hep günlük tutarken hayal etmişimdir kendimi. Çeşitli girişimlerde de bulunmadım değil, defterler alındı, en afillisinden kalemler ayarlandı, ama olmadı ki olmadı. Yazdığım 3-5 sayfa da karşıma çıktıkça yırtıp attım, sakla halbuki di mi, olsaydı da okusaydık şimdi, bu krizde al sana doyasıya eğlence..

gelelim alttaki satırların bu süreç içindeki tezahürlerine.. (sırayı karıştırabilirim, düzen intizam benim işim değil, bilirsin)

1.Çeşit çeşit oyunlara girip çıktıktan, hatta bu alanı olmayacak şekillerde zorladıktan sonra, bildiğim, müdavimi olduğum, kıymetlim, bir oyunda devam etmeye karar kıldım. Oynayıp gidiyoruz bakalım, ilk sıralara yerleşme meselesi de olmasa, kafam rahat. Ama işte çetrefil bi ruh benimki, "amaaan, bi de bunla mı uğraşıcan, yerleşicen de ne olcak" diyerek pinekliyorum, büyük babamın dediği gibi: "bi eli hamle yapar, öbürü onu tutar", bu benim yaşam tarzım, yapacak bi şey yok..

2. Kendimi yoklamak konusunda epey yol aldığımı söyleyebilirim. İnsanın kendini dinlemesi çok acayip bi şey, tavsiye ederim -aşırıya kaçmadan. Bi huzursuzluğun izini sürmek, bi ağrıyla nasıl baş edileceğini bilmek, hayatını bazı önlemelre göre şekillendirmek, yaşlılığa delalet olsa da, tüm bu keşmekeş içinde insanın kendiyle başbaşa olduğu yegane anlar olabiliyor, bazen.. yarın bi yoklatıcam yine kendimi, işin enderun kısmının yanında işin teknik tarafını elden bırakmamak lazım.

3. Blog yazma sevdasına gelince.. gördüğün gibi, arpa değil de, belki bi bulgur tanesi kadar, ince köftelik olanından. Bakalım.. hayat burdan bile uzun görünebilir.

Bir yerden başlamak lazım, o zaman ne zaman..

2008-12-01T12:48:00.000-08:00

Hayatını çalışarak kazanmak zorunda olan beşer türü için, kış aylarında işsiz kalmak kadar talihsiz bir şey olamaz. Ne de olsa yazın o baygın rehavetinde 'her musibette bir keyif arayalım' düsturunu uygulamak daha kolay. Kışın ise tam bir kabus.. Dışarısı yağmur çamur, hava zaten boktan.. Evde otura otura şişmeye başlayan iç sıkıntısını gidermek, paraya bakıyor. Ne kadar çok işsizsen o kadar az paran olduğu için iç sıkıntısından kurtulmak giderek daha büyük bir külfete dönüşüyor.

Şunu da anlamış değilim aslında; ya zaten burun kıvıra kıvıra, lanet ede ede yaptığın bir iş.. Kurtuldun diye bu kadar düşkünlük niye! De işte paranın gözü.. Yoksa mesele iş de değil.. Desem de, aslında mesele iş galiba. Hani lanet edeyim, sövüp sayayım ama bir işim olsun tribi. Neden? Çünkü o alışık olmadığımız boş zaman, gelip öküz gibi böğrümüzün üstüne yerleşiveriyo işsiz kalınca. Hadi bakalım, varoluşu sorgulamak dışında neler yapılabilir (en az hasarla) :

1. Yap bir blog, dur bakalım n'olcak. (Ne yazılır, içi neyle doldurulur henüz bir bilgim yok, ama vaktim çok.)

2. Online oyunlarda boy göster, ilk sıralara yerleşmeye çalış. (Başarının tarifi olmaz, olmasın)

3. Kendini dinle, oranı buranı yokla, ağrılarının izini sür. (İşsizlikle birlikte nükseden tuhaf bedensel arızalar olablir. Bunları gerçeklerinden ayırt etmek, dikkatli olmak lazım )

Şimdilik bunlarla meşgulüm. İlerleyen günlerde daha teferruatlı açılımlar bekliyorum kendimden. Dur bakalım n'olcak..